PROGRAM ZAJĘĆ WOKALNO – TANECZNYCH DLA DZIECI KLAS I-III

 

PROGRAM ZAJĘĆ ŚWIETLICOWYCH PT. ,, SZLAKIEM UNII EUROPEJSKIEJ

Czynniki rozwoju osobowości dziecka

Scenariusz zajęć rytmiczno-kompesacyjnych

Święto kobiet- scenariusz

Scenariusz zajęć rytmiczno-kompensacyjnych nr 2

 

 

 

 

 

PROGRAM

 

ZAJĘĆ WOKALNO – TANECZNYCH

 

DLA DZIECI KLAS I-III

 

                                                                                                                                                                                                Autorka programu:

                                                                                                                                                                                                 mgr Anna Szuwara

 

   

 

WSTĘP

 

 

      Jednym z pierwszych kontaktów dziecka z muzyką jest jego własny śpiew, a najprostszą formą muzyczną – piosenka.Daje ona możliwość bezpośredniego przekazania bogatej skali emocji, jest naturalnym sposobem zbliżenia dziecka do muzyki.

      Śpiewanie piosenek korzystnie wpływa na rozwój klatki piersiowej, pogłębianie oddechu oraz wzmocnienie narządu głosowego.

Treść poznawanych piosenek rozwija wyobrażnię i zainteresowania dziecka, wzbogaca jego słownictwo, ćwiczy pamięć. Dzieci bardzo lubią śpiewać i sprawia im to ogromną radość.

      Źródłem radości dziecka jest także taniec. Zajęcia taneczne przy akompaniamencie muzycznym mają duży wpływ na podniesienie ogólnej sprawności dzieci.

Piękno i rytmika muzyki tanecznej, jak również różnorodny charakter ruchu tanecznego, mają duży wpływ na wyrabianie poczucia rytmu, harmonii i  równowagi wewnętrznej, na koordynację i opanowanie ruchów, na wyrobienie estetycznych nawyków ruchowych oraz prawidłowej postawy.

      Taniec ludowy natomiast, wzmaga poczucie tożsamości kulturowej, pozwala poznać motywy taneczne – parełki polskiej kultury ludowej. Pozwala lepiej zrozumieć znaczenie tego czym jest tożsamość kulturowa.Taniec jest nie tylko uniwersalnym językiem komunikacji między ludźmi, ale także nośnikiem wartości i piękna.

      Zajęcia wokalno – taneczne odznaczają się także cennymi wartościami wychowawczymi. Ich zespołowy charakter  przyczynia się do rozwijania takich cech charakteru jak : zdyscyplinowanie, porządek, aktywność. Wpływa także  na rozwój poczucia solidarności i współdziałania w zespole, sprzyja wyrobieniu pewności siebie, podnosi poczucie własnej wartości, uczy samodzielności.

Śpiew i taniec są ciekawą i rozwijającą formą rozrywki, sposobem na atrakcyjne spędzanie wolnego czasu. Łagodzą agresję, wywołują radość i uśmiech. Sprawiają, że człowiek staje się lepszym i bardziej

otwartym na świat.

                                                                                                                                                                                Strona główna

 
IDEA I CELE PROGRAMU

 

 

      Idea powstania programu zajęć wokalno – tanecznych powstała w wyniku obserwacji zachowań i potrzeb dzieci uczęszczających do świetlicy szkolnej.

Zauważyłam, iż dzieci bardzo chętnie uczestniczą w zajęciach umuzykalniających, śpiewają piosenki, spontanicznie odtwarzają muzykę ruchem.

      Jestem absolwentką Pedagogiki Kulturalno – Oświatowej, gdzie uczestniczyłam w zajęciach z zakresu choreografii                           Przez wiele lat tańczyłam w różnego rodzaju zespołach folklorystycznych. Ukończyłam też Ognisko Muzyczne w klasie fortepianu.

      Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom uczniów, wykorzystując zdobytą wiedzę i umiejętności, postanowiłam opracować program zajęć wokalno – tanecznych Głównym celem tego programu   jest rozwijanie zainteresowań i umiejętności wokalno- tanecznych dzieci w młodszym wieku szkolnym.

 

Cele szczegółwe programu :

-         rozbudzanie potrzeb wyrażania i kreowania siebie poprzez muzykę, śpiew, ruch

-         kształtowanie estetyki ruchu

-         kształtowanie prawidłowej postawy, swobody i harmonii ruchu

-         doskonalenie koordynacji ruchów całego ciała oraz uniezależnienia rytmiczno-ruchowego poszczególnych jego części

-         rozwijanie orientacji oraz wyobraźni czasowej i przestrzennej

-         kształtowanie poczucia rytmu i zróżnicowania intonacyjnego

-         wdrażanie do właściwego, kulturalnego zachowania i przestrzegania norm obowiązujących w tańcu

-         rozwijanie wrażliwości na piękno i estetykę ruchu

-         ukazanie piękna polskiego folkloru

-         rozwijanie zainteresowania kulturą narodową

-         kształtowanie głosu dzieci i umiejętności posługiwania się nim

-         kształtowanie słuchu muzycznego oraz rozwijanie wrażliwości intonacyjno- emisyjnej

-         rozwijanie umiejętności określania  źródeł zjawisk akustycznych

-         kształtowanie umiejętności współżycia w zespole

-         wdrażanie do aktywności artystycznej i kulturalnego wykorzystywania wolnego czasu.

 

                                                                                                                                                                Strona główna

TREŚCI KSZTAŁCENIA I PLANOWANE OSIĄGNIĘCIA UCZNIÓW

 

 

1.Emisja głosu

 

Uczeń :

-         potrafi prawidłowo oddychać torem brzusznym

-         prawidłowo gospodaruje oddechem

-         zapamięta słowa i linię melodyczną różnego rodzaju piosenek

-         wypowiada teksty z poprawną dykcją

-         potrafi prawidłowo modulować głosem

 

2.Percepcja muzyki

 

Uczeń :

-         chętnie słucha muzyki

-         potrafi rozróżniać dźwięki i brzmienie niektórych instrumentów muzycznych oraz rodzaje głosów ludzkich

-         wczuwa się w nastrój muzyki

-         podczas słuchania utworu zaobserwuje melodię, kierunek melodii, tempo, metrum,dynamikę

 

3.Odtwarzanie muzyki

 

Uczeń :

-         zinterpretuje ruchem poszczególne wartości rytmiczne

-         potrafi szybko reagować ruchem na zmiany tempa, dynamiki, wysokości dźwięków

-         zinterpretuje ruchem piosenkę, fragment utworu muzycznego, rozplanuje odpowiednio ruch i przestrzeń

-         zna wartości nut

-         rozpozna metrum tematów rytmicznych, piosenek i utworów instrumentalnych dwu-, trzy-, i czteromiarowych

 

 

 

4.Technika taneczna i elementy klasyki

 

Uczeń :

-         prawidłowo wykona marsz, bieg, podskoki itp.

-         płynnie prowadzi ręce w różnych kierunkach

-         poprawnie wykona pracę głowy podczas obrotu

-         potrafi utrzymać prawidłową postawę ciała w ruchu

 

5.Tańce narodowe i regionalne

 

Uczeń :

 

-         zna kroki podstawowe i figury tańców narodowych, takich jak : polonez, krakowiak, kujawiak

-         zatańczy tańce regionalne : lubelskie, śląskie, rzeszowskie

-         potrafi zatańczyć elementy tańców z innych krajów : USA, Francja, Czechy, Serbia

 

6.Wiadomości z zakresu folkloru, sztuki ludowej.

 

Uczeń :

-         zna charakterystyczne cechy regionu lubelskiego, śląskiego, rzeszowskiego

-         zna niektóre zwyczaje i obrzędy panujące w danym regionie

-         potrafi odróżnić stroje z w/w regionów

-         wie jak wyglądają poszczególne stroje do tańców narodowych

-         potrafi wymienić wszystkie tańce narodowe

-         docenia piękno polskiego folkloru

 

7.Elementy tańca towarzyskigo

Uczeń :

-         potrafi wymienić tańce towarzyskie

-         zna kroki podstawowe takich tańców jak: cha-cha, rock and roll, jive

 

 

                                                                                                                                                                            Strona główna

PROCEDURY OSIĄGANIA CELÓW

 

 

 

Aby osiągnąć zamierzone cele kształcenia stosowane będą następujące  metody i formy pracy z dziećmi :

 

Ćwiczenia z zakresu techniki tańca, ponieważ kształtują umiejętność świadomego dysponowania skalą i zakresem ruchu. Bez tej podstawowej umiejętności dalsza praca nad rozwojem sprawności i estetyki ruchu nie przyniesie spodziewanych wyników.

Wśród tych ćwiczeń dominować będą :

-         ćwiczenia naprężające i rozluźniające

-         ćwiczenia rozwijające koncentrację uwagi

-         ćwiczenia doskonalące koordynację ruchów

-         ćwiczenia użytkowe (marsze, biegi itp.) , które znajdują zastosowanie we wszystkich układach rytmicznych, tańcach i zabawach

 

 

Zabawy i ćwiczenia rytmiczno-ruchowe , gdyż zaspokajają wrodzoną dziecku potrzebę ruchu, wyrabiając jednocześnie wiele dyspozycji psychofizycznych, takich jak : spostrzegawczość, pamięć, uwaga, szybka reakcja.Aktywizują umysł, wyrabiają koordynację ruchów, mobilizują do działania, wyrabiają też dyscyplinę wewnętrzną.Będą to :

-         ćwiczenia i zabawy inhibicyjno-incitacyjne

-         zabawy metrorytmiczne i wyrabiające poczucie tempa

-         zabawy porządkowe i przestrzenne

 

Aby prawidłowo kształtować dyspozycje słuchowe dzieci prowadzone będą różnego rodzaju ćwiczenia z wykorzystaniem elementów metody Orffa , zabawy rozwijające inwencję twórczą oraz improwizacje melodyczne .

 

Wykształcenie umiejętności swobodnego operowania oddechem, osiągnięcie ładnego brzmienia głosu i prawidłowego śpiewu wymaga wykonywania ćwiczeń oddechowych, dykcyjnych i emisyjnych.

 

         Zajęcia powinny przebiegać w pogodnej, zachęcającej do pracy atmosferze i prowadzić do osiągania  zadawalających wyników. Można to osiągnąć stosując metodę zabawowo – naśladowczą lub metodę zadaniową. Dobór metody zależy od wieku dzieci oraz  rodzaju wykonywanego ćwiczenia.

 

 

                                                                                                                                                                        Strona główna

CHARAKTERYSTYKA PROGRAMU

 

 

Program zajęć wokalno-tanecznych przeznaczony jest dla uczniów klas młodszych.

Zajęcia odbywać się będą w ramach zajęć świetlicowych, dwa razy w tygodniu po 45 minut.

Nabór uczestników zostanie przeprowadzony na podstawie obserwacji dzieci uczęszczających do świetlicy oraz rozmów z wychowawcami klas. Utworzone zostaną dwa koła zainteresowań (wokalne i taneczne), podczas których realizowany będzie powyższy program.

         Aby zajęcia przynosiły zamierzone efekty powinny być prowadzone w miłej, przychylnej dzieciom atmosferze.Osoba prowadząca powinna odznaczać się umiejętnościami muzycznymi i tanecznymi.

         Początek zajęć będzie stanowiło powitanie w formie śpiewanej oraz rozgrzewka. Natomiast zakończeniem spotkania będzie rozmowa w kręgu, gdzie dzieci będą mogły wyrazić swoją opinię na temat atrakcyjności zajęć.

 

 

EWALUACJA  PROGRAMU

 

 

         Przedmiotem ewaluacji jest zbadanie w jakim stopniu prowadzone zajęcia wpłynęły na podniesienie poziomu umiejętności wokalno-tanecznych dzieci.

 

         Ewaluacja będzie dokonywana na podstawie :

-         prezentacji, na różnego rodzaju uroczystościach szkolnych, zdobytych przez dzieci umiejętności

-         udziału uczestników zajęć w szkolnych i pozaszkolnych konkursach piosenki (analiza wyników konkursów)

-         informacji zwrotnej od rodziców

-         systematycznej informacji zwrotnej od dzieci (podsumowanie i ocena atrakcyjności zajęć)

 

 

                                                                                                                                                                        Strona główna

BIBLIOGRAFIA

 

Bzowscy L. i M. ,,Folkowa zabawa”- Wyd.Klanza Lublin 2002

 

Komorowska H.,,O programach prawie wszystko” Warszawa 1999

                                                                                    WSiP

Krzyżowska T. ,,Zabawy z piosenką” – Katowice 1995 Wyd.,,Amtel”

 

Program nauczania pt.,,Zintegrowana edukacja wczesnoszkolna” Warszawa 1998 WSiP

                           

Smoczyńska-Nachtman U. ,,Muzyka dla dzieci” Warszawa 1992 WSiP

 

Śniechowski J. ,,Metodyka pracy z amatorskim zespołem tanecznym” WDK Lublin 1989

 

,,Tańce i zabawy dla grupy” – Wyd.Klanza 1995

 

Wieman M.,,Zabawy i tańce z piosenką”- Nasza Księgarnia

Warszawa 1954

 

Włoch-Kowalczyk H. ,,Taniec użytkowy- Krok po kroku”- Wyd.Muzyczne HSDM Tarnów 1993

Życzkowski J.,,Metodyka nauczania śpiewu w klasach I-IV”- Warszawa 1963 PZW

 

                                                                                                                                                                                Strona główna

ANEKS

 

Przykłady ćwiczeń, które będą wykorzystywane podczas realizacji programu.

 

1.,,Zapamiętaj rytm”- dzieci poruszają się po sali zgodnie z akompaniamentem. na zmianę akompaniamentu-powtarzający się schemat rytmiczny- dzieci zatrzymują się i realizują usłyszany rytm w dowolnie wybrany sposób, np. tupią, klaszczą, pstrykają, uderzają dłońmi o uda, palcami o podłogę itp.

 

2.,,Akcenty”- dzieci tworzą pary i stoją lub siedzą naprzeciw siebie. Słuchając muzyki klaszczą każdą zaakcentowaną (pierwszą) miarę taktową w ręce partnera, pozostałe miary klaszczą w swoje ręce.

 

3.,,Wymyśl i wystukaj rytm”- dzieci tańczą po całej sali w rytm poleczki. Jedno dziecko trzyma w ręku kołatkę. W czasie zabawy podaje ją innemu dziecku, to z kolei następnemu. Na przerwę w muzyce wszystkie dzieci zatrzymują się w miejscu. Dziecko, które zostało z kołatką w ręku, realizuje krótki wymyślony przez siebie rytm, poczym rytm ten powtarzają wszystkie dzieci.

 

4.,,Bal zabawek”-  dzieci wykonują marsz, bieg, podskoki podskoki po całej sali. Na przerwę w akompaniamencie następuje przerwa w ruchu i oczekiwanie hasła do dalszej zabawy. Hasłem jest wywołanie określonej zabawki.

,,Pajace”- dzieci skaczą w miejscu  rozkładając ręce i nogi jak pajac.

,,Misie” – poruszają się wolno na czworakach po całej sali.

,,Piłki” – skaczą obunóż w miejscu okręcając się dookoła.

,,Samochody” – ujmują rekami ,,kierownicę” i jeżdżą w różnych kierunkach po sali.

,,Lalki” – stają na rozstawionych nogach, rozkładają ręce, kręcą głową i powtarzają ,,ma-ma, ma-ma....”.

 

5.,,Sygnały” – dzieci poruszają się swobodnie po sali. towarzyszy im akompaniament muzyczny. Na hasło słowne, określające którąś z części ciała, np.: ,,Prawa ręka” , ,,lewa dłoń” itp., zatrzymują się i naprężają wymienioną część ciała. inne mięśnie pozostają w tym czasie rozluźnione.

 

6.,,Obręcze” – dzieci trzymają w jednej ręce obręcz i biegają po sali. Na głośny sygnał zatrzymują się i przechodzą przez obręcz, zaczynając przechodzenie od głowy i ramion, kończąc na nogach. Uważają przy tym, aby przy wychodzeniu z obręczy nie stuknąć nią o podłogę. Po przejściu przez obręcz każde z dzieci unosi ją nad głową aby pokazać, że zakończyło ćwiczenie. Wygrywa dziecko, które najsprawniej wykona zadanie.

 

7.,,Zabawa z chustką” – zabawa polega na obserwowaniu i naśladowaniu ruchów chusty, którą trzyma osoba prowadząca, Jeżeli chusta zwisa nieruchomo, dzieci stoją w pozycji na baczność, jeśli porusza się szybkimi ruchami w górę i w dół, dzieci skaczą obunóż w miejscu, gdy leży na podłodze dzieci również się kładą.

 

8.,,Zabawa z woreczkiem” – każde dziecko otrzymuje woreczek z grochem.

-         Dzieci kładą woreczek na stopie blisko palców. Podczas wolnego akompaniamentu chodzą ostrożnie po całej sali tak, by woreczek nie zsunął się ze stopy.

-         Biegają po sali trzymając w ręku woreczek. Na umówiony sygnał zatrzymują się, unoszą jedną nogę w przód, kładą woreczek na zgiętym kolanie i próbują wykonywać uniesioną nogą ruchy na boki tak, by nie zrzucić woreczka.

-         Umieszczają woreczek na stopie i wolno chodzą po sali. Na sygnał podrzucają woreczek silnym ruchem nogi w górę i starają się złapać go w ręce.

-         Stoją w rozsypce lub siedzą na podłodze i kładą woreczek obok siebie. Starają się schwycić go palcami stopy i przenieść na inne miejsce.

 

 

 

                                                                                                                                                                                Strona główna

 

 

 

 

PROGRAM ZAJĘĆ ŚWIETLICOWYCH

PT.,, SZLAKIEM UNII EUROPEJSKIEJ”

 

 

 

                                                                                                          Opracowała: Anna Szuwara

 

 

Cele programu:

 

-         utrwalenie świadomości narodowej -,,Jestem Polakiem, więc jestem Europejczykiem”

-         przekazywanie wiedzy na temat integracji europejskiej

-         przybliżenie aspektów geograficznych i kulturowych Europy

-         rozbudzenie potrzeby poznawania kultury innych narodów

-         wdrażanie zasad demokracji, wzajemnej współpracy i tolerancji wobec innych

 

Metody i formy pracy:

-         metoda problemowa

-         metoda działania praktycznego

-         metoda ćwiczeń

-         metoda gier i zabaw dydaktycznych i ruchowych

Preferowaną formą pracy będzie praca grupowa, ponieważ daje ona możliwość uczenia się wzajemnie od siebie, uczy współpracy, wspólnego planowania zadań, uwzględniania różnych potrzeb członków grupy.

 

                                                                                                                                                                 Strona główna

 

 

Blok tematyczny

Formy realizacji

 

Poznajemy podstawowe wiadomości o Unii Europejskiej

1 .Wysłuchanie legendy o powstaniu Europy  pt. ,,Legenda o Zeusie”

2. Określenie położenia Polski na mapie Europy, zaznaczenie Polski na mapie konturowej.

3. Poznanie symboli unijnych: flaga, hymn

-         wykonanie flagi – praca w grupach

-         wysłuchanie i nauka  ,,Ody do radości”

-         kolorowanie portretu Ludwika van Betchowena

4.Projektowanie paszportu europejskiego

5.Zapoznanie z etapami powstawania U.E.

- gra planszowa pt. Szlakiem Unii Europejskiej”

6.Pokaz waluty europejskiej, projektowanie banknotu euro z polskim motywem.

 

Z wizytą w Wielkiej Brytanii

1.Przedstawienie najistotniejszych informacji dotyczących W.Brytanii

-         ciekawostki z życia Anglików

-         poznanie flagi i stolicy

2. Nauka kilku słówek w języku angielskim

3. Nauka piosenki oraz zabawy ruchowej pt. ,,John Brown”

4.Zajęcia plastyczne- malowanie flagi W. Brytanii.

 

W poszukiwaniu Wieży Eiffla

 

 

1. Prezentowanie najistotniejszych informacji dotyczących Francji (stolica, flaga, zabytki, znani ludzie itp.)

2. Zaj. plast. - ,,Wieża Eiffla” – rys. pastelami.

3.Rozmowa na temat kuchni francuskiej.

4.Zaj. prakt. – przygotowanie i degustacja zapiekanek z francuskiego pieczywa oraz francuskich rogalików.

5. Przygotowanie i dekoracja stołu, przypomnienie zasad zachowania się przy stole.

6. Poznanie kilku słówek w języku francuskim.

7.Nauka tańca pt. ,,Le Bastringlo”

 

 

Podróżujemy po Włoszech

 

 

1. Prezentowanie najistotniejszych wiadomości dotyczących Włoch.

2.Rozmowa na temat kuchni włoskiej.

3.Zajęcia prakt. – wspólne przygotowanie oraz degustacja pizzy z salami.

4.Nauka włoskich zabaw ruchowych ze śpiewem:

-         ,,La Pollaiola”

-         ,, Oh, che bel castelo”

5. Nauka kilku słówek w języku włoskim.

 

 
W kraju wiatraków i tulipanów

 

1.Odszukanie na mapie Holandii, rozmowa na temat położenia geograficznego tego państwa.

2. Odszukanie w różnego rodzaju źródłach informacji na temat Holandii – praca w grupach.

Prezentowanie uzyskanych wiadomości.

3.Zaj. plast. -  ,,Holenderskie wiatraki”

                   - tulipany wykonane techniką origami

4. Nauka podstawowych słówek w języku holenderskim.

  

 

Z wizytą u naszych zachodnich sąsiadów

 

1. Prezentowanie najistotniejszych informacji dotyczących Niemiec.

2.Zaznaczenie tego kraju na mapie konturowej Europy, a także największej rzeki, która przez niego przepływa.

3. Nauka kilku słówek w języku niemieckim.

4.Wykonanie albumu o tym kraju.

5. Nauka niemieckiej zabawy tanecznej  pt. ,, Tam nad rzeką”.

 

 
Zwiedzamy Hiszpanię

 

1. Zajęcia w szkolnej czytelni – odszukanie istotnych informacji dotyczących Hiszpanii.

2. Nauka kilku słówek w języku hiszpańskim.

3.Wizyta w Biurze Podróży- uzyskanie informacji dotyczących planowania wycieczki, a także zebranie jak najwięcej wiadomości dotyczących miejsc w Hiszpanii, które warto zobaczyć.

4. Wspólne zaplanowanie wycieczko po Hiszpanii.

5. Wykonanie albumu o tym kraju.

6. Nauka piosenki hiszpańskiej pt.,,Latarnia morska” oraz zabawy ruchowej do tej piosenki.

 

 

Poznajemy Portugalię

 

1. Odszukanie w internecie najistotniejszych informacji dotyczących Portugalii.

2.Zaznaczenie Portugalii na mapie konturowej Europy>

3.Wykonanie albumu o tym kraju – praca w grupach

4.Nauka piosenki portugalskiej pt.,,Mata-tira-tira-na”(Uśmiechnięty budzik”

-         zabawy do w/w piosenki: ,,Co mama powiedziała”               

                                                     ,,Wstawajcie śpiochy”

    

 

                                                                                                                                                               Strona główna

 

 

 

 

Czynniki rozwoju osobowości dziecka

 

 

 

 

                                                                                                                                            Opracawała:

                                                                                                                                        mgr Anna Szuwara

 

 

 

 

Osobowość można ujmować i definiować z różnych punktów widzenia.     W związku z tym mamy wiele różnorodnych definicji osobowości. Najczęściej jednak spotykamy się z ujęciem osobowości od strony empirycznej.

Osobowość określa się jako zespół cech jednostki: biopsychicznych (wrodzonych, odziedziczonych po rodzicach, przodkach) i psychospołecznych (nabytych przez wychowanie).

Można wyróżnić kilka etapów kształtowania się osobowości.Są to:

-         okres niemowlęcy 0-1

-         wiek poniemowlęcy 1-3

-         wiek przedszkolny 3-7

-         młodszy wiek szkolny 7-12

-         wiek dorastania 12-18

-         okres dorosłośći powyżej 18 r.ż

 

Nas interesować będą tyko dwa z w/w etapów: młodszy wiek szkolny i wiek dorastania.

W młodszym wieku szkolnym dziecko wchodzi często po raz pierwszy  w szersze środowisko rówieśników, spod bezpośredniej opieki matki przechodzi pod wpływ nauczycieli. Po raz pierwszy styka się z wyraźnymi wymaganiami ze stałą oceną  swej aktywności i jej wyników.Jest to okres realizmu, intensywnego ćwiczenia umiejętności i nabywania wiedzy. Dotąd silnie związane z rodzicami , podatne na ich sugestie, zwraca się początkowo w kierunku nauczyciela, a następnie w stronę rówieśników, Dziecko stara się dostosować swoje czynności i pragnienia do potrzeb grupy, przyswaja sobie ich normy.

Zajęcie pozycji ucznia stanowi krok w procesie kształtowania się osobowości poprzez to, że równe są nawiązaniu nowych relacji z otoczeniem społecznym Dziecko, które chętnie idzie do szkoły, początkowo podejmuje tam działania i stara się uzyskać dobre wyniki, głównie ze względu na rodziców. Gdy wyrazy niezadowolenia rodziców są spowodowane przez złe wyniki w szkole, stara się je poprawić i uzyskać takie, które zapewniają mu utrzymanie pozytywnej relacji z rodzicami. Gdy w przypadku takiej motywacji u dziecka rodzice nie interesują się tym jakie są jego możliwości i nie orientują się, iż pomimo wszelkich starań nie osiąga ono dobrych wyników, może wystąpić u dziecka silna reakcja emocjonalna. Reakcja ta związana z zablokowaniem możliwości realizowania dążenia, utrzymywania się przez cały czas stanu napięcia emocjonalnego może spowodować negatywne ustosunkowanie się dziecka do szkoły.

W jego zachowaniu wyraża się to  w niechętnym wykonywzniu obowiązków, unikaniu ich pod byle jakim pretekstem, w manifestacjach niechęci do szkoły i nauczyciela, na którego lekcjach zawodzi.Dziecko zaczyna wątpić, czy da sobie radę,zaniża się jego samoocena. Występująteż objawy lęku, niepokoju, tremy w sytuacji prezentowania swoich umiejętności, łatwe przechodzenie w płacz. Są to symptomy zaburzeń w kształtowaniu się osobowości.

Postępowanie rodziców, które wyzwala u dziecka motywację do pracy w szkolei wpłtwa przez to na jego działania, jest równoznaczna z pozytywnym oddziaływaniem na kształtowanie się osobowości dziecka.Dla dziecka w młodszym wieku szkolnym podstawowym działaniem, wywierającym największy wpłtw na jego rozwój jest nauka, a przede wszystkim motywy ujawniające się i kształtowane w procesie uczenia się.Uczenie się dla nagrody lub z obawy przed karą daje formalne przyswajanie wiadomości i sprzyja kształtowaniu się niepożądanych cech osobowości.

Gdy oceny stosowane są przez nauczycieli niewłaściwie, wtedy stopień przestaje być dla uczniów kryterium wiedzy a może być jedynie środkiem zdobycia określonej pozycji społecznej oraz uznania zasług przez otoczenie. Wpływa to na osłabienie zainteresowania nauką  oraz wywołuje niezdrowe współzawodnictwo i inne ujemne wychowawczo zjawiska.

Na tym etapie dziecko czyni znaczny krok w swoim rozwoju intelektualnym, a z punktu widzenia kształtowania się osobowości ujawnia się szeroki zakres relacji, w jaki dziecko wchodzi ze swoim otoczeniem społecznym. W zachwanu dziecka zaznaczają się też coraz silniej jego indywidualne dążenia, cele, samodzielność w ich stawianiu. Zaczyna ono sięgać w swoim działaniu we własną przyszłość.

Obejmując całość kształtowania się osobowości w tym okresie można stwierdzić, że dziecko zdobyło szerszą orientację w świecie i postawę do bardziej samodzielnego kształtowania siebie. Zewnętrzna sytuacja dziecka nie zmienia się zasadniczo. Wzrastają jedynie stawiane przed nim wymagania, rozszerza się krąg doświadczeń oraz pole dostępnej dziecku aktywności. Dokonują się jednak zasadnicze przemiany biologiczne, związane z wchodzeniem w okres dojrzałości fizjologicznej.

Około dwunastego roku życia rozpoczyna się faza pokwitania, a następnie dojrzewanie, czyli wiek dorastania. Zewnętrzna sytuacja dziecka nie zmienia się zasadniczo. Wzrastają jedynie stawiane przed nim wymagania, rozszerza się krąg doświadczeń oraz pole dostępnej dziecku aktywności. Dokonują się jednak zasadnicze przemiany biologiczne, związane z wchodzeniem w okres dojrzałości fizjologicznej.

Dorastający człowiek, działając w ramach nawiązanych do tej pory relacji z otoczeniem społecznym zdobywa wiedzę o świecie oraz zaczyna poznawać siebie, formować samoocenę. Coraz silniejsze stają się jego relacje z otoczeniem poza rodziną. Te nowe relacje powodują zmianę działania jednostki – przyjmuje ona nowe normy aprobowane przez grupę, obejmujące sposób bycia i strój, a poza tym zasady postępowania , przekonania i wartości. Gdy zmiana działania nie znajduje akceptacji u rodziców lub gdy oni mocno ograniczają samodzielność, dorastający człowiek znajduje się pod wpływem silnego konfliktu wewnętrznego. Zależność od rodziców zobowiązuje go do działań  zgodnie z ich wymaganiami, a wzrastająca zależność od nowego środowiska społecznego skłania do działan przeciwnych tym wymaganiom. Młody człowiek łatwo przyjmujący to co nowe, równie łatwo stara się uwolnić od tego w czym tkwiło do tej pory.

Kształtowanie osobowości dziecka nie jest łatwe, gdyż na proces ten ma wpływ wiele czynników, a zwłaszcza ojciec, matka, nauczyciel, własna aktywność dziecka, właściwości wrodzone, biopsychiczne, temperamentalne, rozwojowe oraz środowisko- głównie społeczne i kulturowe.

Najlepsze warunki do kształtowania się osobowości powstają wtedy, gdy zgrana, kochająca się rodzina, darząc dziecko uczuciami, okazując mu zainteresowanie, troszczy się o nie a równocześnie daje mu pole do działań samodzielnych i odpowiednią w nich pomoc tj.nie stwarza nadmiernych ograniczeń, przyznaje odpowiednie prawa, stopniowo zwiększa wymagania.

Wejście do szkoły przyczynia się do znacznej intensyfikacji rozwoju osobowości dziecka. Przede wszystkim zmieniają się warunki obiektywne, w których dziecko żyje i działa.

Zarówno rodzina jak i szkoła mogą wpłynąć na proces kształtowania się osobowości dziecka poprzez stwarzanie warunków do działania.Rodzice w sposób opiekuńczy, przesadnie troskliwie postępujący wobec dziecka, chronią je zanadto, ograniczają samodzielność w działaniu. Dzieci tak wychowane są czasem nieśmiałe, uległe itp. Styl zbytnio wymagający, to obarczanie dziecka dużymi wymaganiami, ciągłe ocenianie, krytyka. W tym przypadku występuje u dzieci zaniżony poziom samooceny, stany lęku, obniżona odporność emocjonalna. Dobrą pozycję w rodzinie charakteryzuje równowaga w relacji dziecka z otoczeniem. Silny związek emocjonalny wyraża się we wzajemnym okazywaniu sobie uczuć pozytywnych. Dziecko ma poczucie bezpieczeństwa i swobody. Stawiane mu wymagania nie przekrzczają jego możliwości. Egzekwowanie spełnienia wymagań jest rzeczowe, z objawami życzliwości i pewnej dozy wyrozumiałości. Dziecko nie boi się przyznać rodzicom do niepowodzeń. Oceniane jest sprawiedliwie. Nagrodą główną jest zadowolenie rodziców i wyraz uczuć z ich strony. Nagrody rzeczowe są wyjątkowe.

Aby jednak rodzice jako wychowawcy swych dzieci mogli prawidłowo kształtować ich osobowość, muszą posiadać autorytet moralny, wiedzę i takt.

Główne zadanie nauczycieli, jako wychowawców kształrujących osobowość dziecka, sprowadza się do stawiania odpowiednich zadań, stwarzania warunków do ich wykonania, dostarczania informacji, wzorów, wzmacniania i ukierunkowywania aktywności dziecka.

W procesie wychowania i formowania osobowości, oprócz domu i szkoły, mają także wpływ czynniki wrodzone – biopsychiczne, temperamentalne, z którymi muszą się nauczyciele i rodzice liczyć. Dziecko o żywym temperamencie, zwłaszcza w okresie dojrzewania, wymaga stałego czuwania, kontrolowania i hamowania

Na aktywność postawy dziecka przy kształtowaniu jego osobowości, bardzo silnie oddziaływują również czynniki środowiskowe, a zwłaszcza środowiska społecznego i kulturowego.Środowisko otaczające dziecko jest źródłem bodźców  ustawicznie oddziaływujących na dziecko. W ten sposób dziecko kształtuje swoje własne środowisko wewnętrzne, które jest odbiciem środowiska zewnętrznego, rodzinnego, szkolnego, pozaszkolnego, rówieśników, środowiska lokalnego, widzianych filmów, przeżytych przygód.

W związku z tym rodzice i wychowawcy muszą czuwać, aby na dziecko oddziaływały pozytywne bodźce środowiskowe, ponieważ one dostarczają treści, na których rozwijają się formy osobowości. Już nasi przodkowie stwierdzili wpływ środowiska na człowieka, czemu dali wyraz w powszechnie znanym powiedzeniu:,,Z jakim przystajesz, takim się stajesz”.

Podsumowując należy stwierdzić, iż prawidłowy rozwój osobowości dziecka jest wypadkową harmonijnie oddziałujących i funkcjonujących podstawowych czynników w procesie wychowania.

 

                                                                                                                                                                    Strona główna

 

 

Anna Szuwara

 

 

 

 

Scenariusz zajęć rytmiczno – kompensacyjnych

 

 

Temat:Ćwiczenia usprawniające narządy artykulacyjne oraz prawidłowe wymawianie głoski ,,r”.

 

Cel główny: Próba wywołania głoski ,,r”.

 

Cele operacyjne:

Uczeń:

-         potrafi prawidłowo wykonać ćwiczenia oddechowe oraz ćwiczenia przygotowujące do wymowy głoski ,,r”

-         zaśpiewa piosenkę pt.,,Wyszły w pole kurki trzy”

-         zagra w/w piosenkę na instrumentach perkusyjnych

-         prawidłowo zlokalizuje głoskę ,,r”(w nagłosie, w śródgłosie i w wygłosie)

-         poprawnie rozwiąże zagadki

-         dokona prawidłowej analizy i syntezy wyrazu

 

Przebieg zajęć:

 

1.     Powitanie dzieci.

2.     Cwiczenia oddechowe

-         ćwiczenia przygotowujące do dmuchania balonów

-         nadmuchiwanie balonów

-         zabawa z balonami (zdmuchiwanie balonu z głowy kolegi)

3.     Zabawa ,,Języczek wędrowniczek”.                     

 

         Nauczyciel opowiada, pokazując ruchy języka. Dzieci naśladują jego ruchy.

Język wybrał się na wycieczkę do lasu Pojechał tam na koniku (mlaskanie językiem-naśladowanie konia). Na łące zostawił konia (prr). Następnie rozejrzał się dookoła (język ruchem okrężnym oblizuje wargi:dolną i górną) Potem wszedł do lasu (język chowamy w głąb jamy ustnej). Przeszedł las wzdłuż (język przesuwamy po podniebieniu w stronę jamy gardłowej) i wszerz (przesuwamy językiem za zębami górnymi i dolnymi). A wtedy już przedarł się przez gęstwinę krzewów i drzew (język przeciskamy przez zaciśnięte zęby). Zauważył, że zrobiło się ciemno. Rozejrzał się w prawo i w lewo, spojrzał w górę i w dół (język przesuwamy z jednego końca ust do drugiego – od ucha do ucha, potem sięgamy nim nosa i brody). Wsiadł na konia i pojechał do domu (kląskanie językiem)

 

4. Ćwiczenia Dennisona- gimnastyka mózgu.(zał.nr 1)

-         Ruchy naprzemienne

-         Pozycja Dennisona

-         Leniwe ósemki

-          Punkty na myślenie

-         Kapturek myśliciela

-         Energetyczne ziewnie

-         Sowa

-         Aktywna ręka

-         Zginanie stopy

 

5. Ćwiczenia przygotowujące do poprawnej wymowy głoski ,,r”.

-         szybkie wymawianie głosek : ttt ,ddd, tdtdtd, tdntdntdn, tede tede, tedo tedo, tedu tedu.(ćwiczenia prowadzone są przy otwartych ustach.

-         ćwiczenia w dmuchaniu: wąski pasek papieru umieszczamy na czubku języka za górnymi zębami (wargi rozchylone) i polecamy dmuchnąć na język energicznie, wymawiając  t, a następnie trr.Wówczas papierek odskoczy.

-         drobne ruchy języka po podniebieniu, wymawiając przy tym : trl trl trl. Język znajduje się za wałkiem dziąsłowym

-         wymawianie: tda, tdo, tde, tdu, teda, tede, tedu, trla, trle, trlu (język za wałkiem dziąsłowym

-         ćwiczenia na wyrazach i logotomach:

          

          tra, tro, tre, tru, try, dra, dro, dre, dru, dry

          trawa, trasa, tramwaj, trampki, tron, trąba, trudny, trybuna

          drabina, droga, drewno, druty,

         atra, atro, atre, atru, atry, otra, otro, otre, otru, otry, etra, etre, etru,          etry,utra, utro utru, utry, ytra, ytro, ytre, ytry

         strażak, wiatrak, siostra, futro, jutro, lustro, patrol, piętro, strona,

         opatrunek, struś, strumyk, futryna, cytryna, strych

         adra, adro, adru, adry, odra, odro, odre, odru, odry, edra, edre, edro,      edru, edry

        udra, udro, udre, udry, ydra, ydro, ydre, ydry

       kołdra, wiadro, zdrowy, biedronka, landrynki, adres, hydrant

-         ćwiczenia na materiale zdaniowym:

          Darek dostał narty.

         Na talerzu są truskawki.

        O dach oparta jest drabina.

       Na tacy leży tort.

 

6. Zabawa w poszukiwanie głoski r  ( w nagłosie, w śródgłosie, w wygłosie)

 

Dzieci ustawione w rozsypce. Przy dźwiękach tamburyna biegają swobodnie po sali. Na sygnał stop, zatrzymują się i słuchają polecenia nauczuciela. Umawiamy się z dziećmi, że poszukujemy głoski r . W początkowej fazie zabawy dzieci podnoszą ręce do góry, kiedy usłyszą wyraz z głoską r.

      Następnie zabawa zostaje utrudniona:

-           dzieci mają za zadanie klasnąć nad głową, gdy poszukiwana głoska wystąpi na początku wyrazu.

-         uderzają rękami o kolana, gdy usłyszą ją w środku wyrazu

-         gdy znajduje się na końcu, uderzają palcami o podłogę

-         rozkładają ręce, gdy wyraz nie zawiera tej głoski

 

7.Zabawa z wędrującą kołatką.

- przy akompaniamencie muzyki dzieci podają sobie kołatkę. W pewnym momencie muzyka zostaje wyłączona. Dziecko, które ma w tym czasie kołatkę w ręku, ma za zadanie wygłoskować dowolny wyraz zawierający głoskę r. Pozostałe dzieci mają za zadanie odgadnąć jaki to wyraz.

 

8. Przypomnienie piosenki pt. ,,Wyszły w pole kurki trzy”

-         gra na instrumentach perkusyjnych

-         akcentowanie w tekście piosenki wyrazów, w których występuje głoska r oraz dzielenie ich na głoski

 

9. Rozwiązywanie zagadek- praca w grupach

-         na dużym szarym papierze wypisane są po trzy zagadki dla każdej grupy. Zadaniem dzieci jest wpisanie rozwiązania.

 

10. Przypomnienie zabawy rytmicznej pt.,,Litery”.

 

11. Zakończenie zajęć – rozmowa w kręgu.

- Dokończ zdania:

 Na dzisiejszych zajęciach najłatwiejszym dla mnie zadaniem, było...

 Zadaniem, które sprawiło mi najwięcej trudności było...

 

 

                                                                                                                                                              Strona główna   

 

                   

 

mgr Anna Szuwara

 

 

SCENARIUSZ KONCERTU Z OKAZJI ŚWIĘTA KOBIET

 

Cele:

-         kształtowanie umiejętności prezentowania własnych talentów

-         uatrakcyjnienie Święta Kobiet

-         wzbudzanie szacunku i kulturalnego zachowania wobec kobiet dużych i małych

 

Scenografia:

Sceneria wiosennego parku: wszędzie dużo kolorowych kwiatów, drzewek oraz ławeczek, słychać śpiew ptaków. Po lewej stronie piaskownica z bawiącymi się dziećmi. Obok na kocyku trochę starsze dziewczunki urządziły sobie piknik. Po prawej stronie : altanka, a w niej nastolatki, siedzą zajadając chrupki i czytając kolorowe czasopisma dla dziewcząt. W głębi, na jednej z ławek siedzi małżeństwo. Na innej ławce siedzi samotna starsza pani. Jest to swoisty przekrój przez pokolenia.Nagle w parku pojawia się ciekawski reporter.

 

Przebieg spotkania:

1. Redaktor: Dzień dobry, witam wszystkich bardzo serdecznie a w szczególności witam miłe panie. Jestem redaktorem radia ,,Gumowe ucho” i chciałbym, abyśmy wspólnie przyjrzeli się , co też ciekawego dzieje się w naszym pięknym, pachnącym wiosną parku.

Widzę, że sporo osób przyszło, żeby cieczyć się tą wspaniałą, wiosenną pogodą.

Ciekaw jestem, oczym oni tak rozmawiają, jakie mają, marzenia, wspomnienia...

 

Ale dosyć już tej mojej paplaniny, biegnę zobaczyć, jak bawią się te maluchy w piaskownicy.

2. Rozmowa z dzićmi w piaskownicy

-         Cześć dzieciaki, co robicie?

-         Psecies pan widzi, ze się bawimy

-         Prosę pana, a co to jest?

-         To jest mikrofon.

-         A mogę powiedzieć wiersyk do tego mikrofonu?

-         Jasne, bardzo proszę.

-         Mam trzy latka, trzy i pół

          Bródką sięgam ponad stół

         Mam fartuszek z muchomorkiem

        Do przedszkola chodzę z workiem

 

       Pantofelki ładnie zmieniam

      Myję ręce do jedzenia

     Zjadam wszystko z talerzyka

    Tańczę kiedy gra muzyka

                ( inne dzieci wołają: Ja też chcę, ja też..)

-         A może wspólnie coś zaśpiewacie?

-         TAAAK

-         Wyjdźcie z tej piaskownicy i przjdźcie na środek, tam jest więcej miejsca.

-         Dobra, idziemy.

 

3. Dzieci wspólnie tańczą i śpiewają piosenkę pt.,,My jesteśmy krasnoludki”

4.Redaktor: Zajrzę teraz do trochę starszych dzieci. Ciekawe, oczym te dziewczynki tak rozmawiają?

nastawia ucha  Słyszę, że mają jakieś ciekawe marzenia, jakaś szkoła tańca, czy coś takiego. Ale niech opowiedzą o tym ich piosenki.

5. Piosenki w wykonaniu dziewczynek. Do każdej piosenki układ taneczny.

- ,, Szkoła tańca”

     W szkole tańca przy teatrze moi mili

     Nie odpoczniesz, nie posiedzisz ani chwili

    Bije zegar, już profesor laską stuka

    Przyjdź koniecznie, żeby szczęścia tu poszukać

   Zostaw smutki, złe wspomnienia, gdzieś za drzwiami......

- Mama rację ma”

    Wyszedł na spacerek wróbelek Marcelek

   Śmieszny ma sweterek, nie sraszny mu wiatr

   Wrony grają w berka, a on z boku zerka

  Podskakuje, ćwierka

  Do wróbelka, do Marcelka wrony śmieją się

     Ref. Mama dobrze wie,mama mówi, że

           Cały wielki świat jest wróbelka wart.

           A, ja cieszę się, że on ćwierkać chce,

           Do wróbelka, do Marcelka wszyscy śmieją się.

6. Redaktor: W tej altance, to może być ciekawie. Lecę posłuchać, jakie problemy mają nastolatki.

7. Piosenki w wykonaniu nastolatek. Do każdej piosenki układ taneczny.

-         ,,Prawie dorosły walczyk”

Nie obrażaj się skakanko, że urosłam, przkro mi.

W kłębek się zwiń, zaśpiewam ci kołysankę,

Przytulę rączki, dobranoc, dobranoc, śpij.

ref.

La,la,la,la,la,la,la

Kończy się już bajek czas.

Raz, dwa, trzy i zerka na mnie z lusterka,

Prawie dorosła twarz...

-         ,,Zakochany Michał”

Zakochany Michał z ósmej klasy, który dotąd tylko piłkę kopał.

Z niewiadomych przyczyn,nagle wiosną, w rudej Baśce strasznie się zakochał

Nie pomogły prośby, ani grośby, ukochana piłka poszła w ciemny kąt.

Piegowaty Michał z ósmej klasy za tą rudą Kaśką chodzi dziś krok w krok....

 

8. Redaktor podchodzi do pary siedzącej na ławce, nasłuchuje i mówi:

Tutaj siedzi jakieś małżeństwo. Posłuchajmy, oczym tak dyskutują.

-         Słuchaj Feliksie, chciałabym z tobą pomówić, ale ty nigdy nie masz czasu.

-         Czas to pieniądz

-         Właśnie chciałam cię prosić o trochę pieniędzy, bo są mi bardzo potrzebne. Chciałam kupić nową sukienkę.

-         Nie suknia zdobi człowieka.

-         Patrz, wszyscy noszą letnie stroje, a tylko ja w ciepłym płaszczu.

-         Do św. Ducha nie zdejmuj kożucha, a po św. Duchu chodź dalej w kożuchu

-         Potrzebny mi też nowy szalik.

-         Potrzebny, jzk dziura w moście.

-         Mam podarte rękawiczki wiosenne, zwłaszcza tę z lewej ręki

-         Niech nie wie lewica, co czyni prawica.

-         Buty też do niczego, cholewki ledwo się trzymają.

-         Poznać pana po cholewach.

-         Inne kobiety mają lepszych mężów.

-         Cudze chwalicie, swego nie znacie, sami nie wiecie co posiadacie.

-         Zobacz jak wyglądają moje przyjaciółki.

-         Prawdziwego przyjaciela poznaje się w biedzie.

-         Będą mnie wytykać palcami

-         Na pochyłe drzewo wszystkie kozy skaczą.

-         Co im powiesz?

-         Mowa jest srebrem, milczenie złotem.

-         Ciągle sobie żartujesz.

-         Dobry żart tynfa wart.

-         Żeby własnej żonie tak żałować.

-         Z próżnego i Salomon nie naleje.

-         Jeśli nie masz, pożycz od kogoś.

-         Dobry zwyczaj nie pożyczaj.

-         Jesteś ohydnym skąpcem.

-         Kto grosza nie szanuje, ten szeląga nie wart.

-         Wstrętny samolub.

-         Jeszcze się taki nie narodził,co by wszystkim dogodził.

Kobieta wstaje, zrzuca płaszcz, odrzuca beret w kierunku męża i śpiewa piosenkę pt. ,,O mnie się nie martw”.

O mnie się nie martw, o mnie się nie martw

Ja sobie radę dam., Jesteś, to jesteś,

A jak cię nie ma, to też niewielki kram

Jeśli, chcesz wiedzieć, same zmartwienia,

Tylko przez ciebie mam.

O mnie zapomnij, omnie się nie martw,

Ja sobie radę dam....

 

9.Redaktor podchodzi do starszej pani siedzącej na ławce.

- Dzień dobry, widzę że jest tu pani jedyną samotną osobą. Cy nie ma pani z kim spacerować w taki piękny, wiosenny dzień?

Kobieta wstaje i w odpowiedzi na zadane pytanie śpiewa piosenkę pt.,,Był taki ktoś”.

Był  taki ktoś, kogo nie zastąpi nikt.

Był taki ktoś zniknął tak, jak wszystkie dni

Był taki dzień, który nie zawierał słów

Był taki ktoś, kto nie wróci nigdy już....

-         O jej, to musiała być prawdziwa miłość. Czy pamięta pani,jakieś szczególne wydarzenie z waszego życia?

-         Z największym sentymentem wspominam nasz pierwszy, wspólny bal, na którym tańczyliśmy walca.

 

8. Para, ubrana w piękny, wieczorowy strój, tańczy walca do piosenki I.Santor pt.,,Walc Embarras”.

9. Redaktor, mówi w trakcie cichnącej muzyki: I tym pięknym walcem, żegnamy się już z państwem, życząc naszym drogim paniom: Wszystkiego najlepszego( to mówią wszyscy wykonawcy zgromadzeni na scenie)

10. Wszyscy wspólnie śpiewają piosenkę pt. ,,Wszystkiego najlepszego”.

Wszystkiego najlepszego, radości,  szczęścia moc.

Słoneczka wedołego, snów pięknych co noc.

Wakacji w Złotym Brzegu, podróży morskiej też.

Wszystkiego najlepszego, wszystkiego, czego chcesz

ref.

Pieniądze szczęścia, nie dają, być może,

Lecz kufereczek stóweczek daj Boże....

 

 

                                                                                                                                                                    Strona główna

 

 

 

 

Anna Szuwara

 

 

 

Scenariusz zajęć rytmiczno-kompensacyjnych

 

 

Temat: Zabawy ze słowami. Ćwiczenia z rytmem.

 

Cele:

-         słuchowe wyodrębnianie głoski i sylaby w wyrazie

-         kształcenie słuchu tonalnego

-         nauka piosenki pt.,,Zabawki nocą”

 

Przebieg zajęć:

 

1. Powitanie dzieci w formie śpiewanej.

2. Ćwiczenia oddechowe

-         oddechy płytkie i głębokie

-         dmuchanie piłeczek pingpongowych przez słomkę (zawody w parach)

-         dmuchanie baniek mydlanych

3. Segregowanie obrazków według głoski pierwszej, ostatniej, drugiej itd.

4. Reagowanie sygnałem na określoną głoskę.

Nauczyciel wolno wymawia wyrazy zawierające określoną głoskę, dziecko reaguje na jej dźwięk, np. klaśnięciem, podskokiem itp.

5. Podział wyrazów na sylaby i wyodrębnienie głosek w sylabie.

6. Zabawa Ile głosek – dzieci siedzą w półkolu twarzami do osoby prowadzącej, która wypowiada pojedyncze głoski. Z usłyszanych kolejno głosek dzieci budują wyraz. Najpiewrw robią to razem, potem pojedynczo.

7. Rozpoznawanie samogłosek w wyrazie, ustalanie miejsca danej samogłoski w wyrazie.

8. Nauka piosenki pt ,,Zabawki nocą”

-         wystukiwanie rytmu piosenki

-         improwizacja ruchowa

9.,,Bal zabawek”-  dzieci wykonują marsz, bieg, podskoki podskoki po całej sali. Na przerwę w akompaniamencie następuje przerwa w ruchu i oczekiwanie hasła do dalszej zabawy. Hasłem jest wywołanie określonej zabawki.

,,Pajace”- dzieci skaczą w miejscu  rozkładając ręce i nogi jak pajac.

,,Misie” – poruszają się wolno na czworakach po całej sali.

,,Piłki” – skaczą obunóż w miejscu okręcając się dookoła.

,,Samochody” – ujmują rekami ,,kierownicę” i jeżdżą w różnych kierunkach po sali.

,,Lalki” – stają na rozstawionych nogach, rozkładają ręce, kręcą głową i powtarzają ,,ma-ma, ma-ma....”.

 

10. Ćwiczenia relaksacyjne przy cichej spokojnej muzyce.

-         dzieci leżą na plecach, ramiona przylegają do podłogi, ręce wyciągnięte swobodnie wzdłuż ciała, dłonie odwrócone wewnętrzną stroną do góry, nogi wyprostowane, pięty złączone, palce stóp lekko rozchylone. Dzieci zamykaja oczy i wyobrażają sobie coś miłego.

 

11. Zakończenie zajęć- zabawa w kręgu

Dzieci rzucają specjalną kostką, na której narysowane są twarze przedstawiające różne emocje. Zadaniem dzieci jest opowiedzenie kiedy towarzyszyły im  emocje, które wylosowały. Wypowiedzi są dobrowolne.

 

 

                                                                                                                                                                                Strona główna